Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2009

Η εορτή του Αγ. Ακινδύνου εις την Υδρα

Akin_01

Με λαμπρότητα εορτάστηκε και φέτος στον Ι. Καθεδρικό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Ύδρας η εορτή του Αγ. Μάρτυρος Ακινδύνου, κατά την οποία άγει τα ονομαστήριά του ο Γ.Α.Ε. της Ιεράς Μητροπόλεώς μας Αιδεσιμολογιώτατος Πρωτ. π. Ακίνδυνος Δαρδανός.

Τη Θεία Λειτουργία ετέλεσε ο Σεβασμιώτατος ποιμενάρχης μας κ.κ ΕΦΡΑΙΜ συμπαραστατούμενος από τον Κλήρο της Νήσου, απευθύνοντας κατά την απόλυση ευχετήριες προσρήσεις στον εορτάζοντα. Ακολούθησε πλούσιο πρωϊνό στην αίθουσα του Ι. Καθεδρικού Ναού. Κατωτέρω παραθέτουμε την ομιλία του Παν. Αρχιμ. κ. Γρηγορίου Νανακούδη με θέμα: “Η μαρτυρία των Αγίων της Εκκλησίας μας και η μαρτυρία ημών των συγχρόνων χριστιανών”.

Έτη πολλά και ευφρόσυνα!

 

OMΙΛΙΑ ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ

ΑΚΙΝΔΥΝΟΥ, ΠΗΓΑΣΙΟΥ, ΕΛΠΙΔΗΦΟΡΟΥ, ΑΝΕΜΠΟΔΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΑΦΘΟΝΙΟΥ

ΕΝ ΥΔΡΑ ΤΗ 2α ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2009

«Γίνεσθαι μοι μάρτυρες και εγώ μάρτυς Κύριος ο Θεός και ο παις μου ον εξελεξάμην» (Ησαίας, 43, 9- 14)

Σεβασμιώτατε Πάτερ και Δέσποτα,

Η σημερινή λειτουργική σύναξη με την ευκαιρία της εορτής των Αγίων μαρτύρων Ακινδύνου, Πηγασίου, Ανεμποδίστου, Ελπιδηφόρου και Αφθονίου θέτει ενώπιον μας το θέμα της μαρτυρίας του ονόματος του Αγίου Τριαδικού Θεού. Στο απόσπασμα που θέσαμε ως προμετωπίδα αυτών των ολίγων που με τις ευχές σας θα ακολουθήσουν ο μεγαλοφωνότατος των προφητών Ησαίας μας παραδίδει εκείνα τα οποία το αψευδές στόμα του Κυρίου απευθύνει στον νέο Ισραήλ. Ας ακούσουμε την μετάφραση του κειμένου: «Ο Κύριος λέει τα εξής… εσείς Ισραηλίτες γίνεται οι μάρτυρες μου και εγώ επίσης θα είμαι μάρτυρας… μάρτυρας και ο δούλος μου που εγώ τον διάλεξα…». Προτρέπει ο Κύριος τον λαό Του να δώσει μαρτυρία, αφού όμως προηγουμένως τους διαβεβαιώνει ότι στην ιερά πομπή αυτών των μαρτύρων της πίστεως τίθεται όχι συμβολικά, όχι τιμητικά, όχι για τους τύπους, αλλά ουσιαστικά, πραγματικά και με τον πλέον επίσημο τρόπο επικεφαλής ο ίδιος. Δεν αξιώνει από τους «υπηκόους» του την μαρτυρία και το μαρτυρίο με τον ίδιο απλώς να παρακολουθεί και να επικροτεί αλλά μπαίνει ο ίδιος πρώτος στην μάχη της πίστεως και μαζί του ο «παις ον εξελέξατο».

Όταν ακούμε την λέξη μάρτυρας (π.χ. ο Άγιος μάρτυς Ακίνδυνος κ.ο.κ.) το μυαλό όλων πηγαίνει στο μαρτύριο, δηλαδή στον μη φυσιολογικό θάνατο, στην θανατική ποινή και τα φρικτά βασανιστήρια που την συνοδεύουν. Στην κυριολεξία όμως μάρτυς είναι αυτός που μαρτύρησε, που έδωσε δηλαδή κατάθεση ενώπιον δικαστηρίου και ομολόγησε κάτι. Άρα μπορούμε να πούμε ότι μάρτυρες της πίστεώς μας είναι ουσιαστικά όλοι οι Άγιοι διότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο «μαρτυρήσαν», ομολόγησαν δηλ. το Πανάγιο όνομα του Κυρίου μας. Όμως οι «όντως μάρτυρες» αυτοί που πρώτοι ακολούθησαν το «εσφαγμένο αρνίο», για να θυμηθούμε μία από τις πλέον δυνατές εικόνες της Αποκάλυψης, είναι όσοι έχυσαν το αίμα τους για τον Χριστό. Και ο οιοσδήποτε παρουσιαστεί ενώπιον κάποιου δικαστηρίου, οφείλει να προβεί σε δύο ενέργειες ούτως ώστε η μαρτυρία του να έχει κύρος και ισχύ. Η πρώτη είναι να δηλώσει την ταυτότητα του. Οι δικαστές ξέρουν πολύ καλά ποιον ή ποια έχουν απέναντι τους, αφού αυτοί τον κάλεσαν να καταθέσει. Είναι όμως πολύ σημαντικό και απαραίτητο και ο ίδιος ο μάρτυρας να δηλώσει την ταυτότητα του. Το ίδιο ζητούσαν, όπως διαβάζουμε στα συναξάρια, οι άνομοι δικαστές και από τους μάρτυρες του Χριστού. Και η απάντηση μία και σταθερή: Ποιος είσαι; Χριστιανός ειμί. Από πού είσαι; Χριστιανός ειμί. Με τη ασχολείσαι; Χριστιανός ειμί. Τι έχεις να απολογηθείς για όσα σε κατηγορούν; Χριστιανός ειμί. Μία η ταυτότητα. Ταυτότητα όχι γραμμένη σε άψυχα και ανούσια κρατικά έγγραφα αλλά γραμμένη στην αθάνατη και αιώνια ψυχή. Οι μάρτυρες ήταν Χριστιανοί όχι των ταυτοτήτων αλλά της ψυχής. Η δεύτερη ενέργεια στην οποία οφείλουν να προβούν οι μάρτυρες των δικαστηρίων είναι να υπογράψουν την κατάθεση τους. Άλλωστε χαρτί ανυπόγραφο δεν έχει καμιά αξία. Και όντως έθεσαν την υπογραφή τους. Και μάλιστα ανεξίτηλη. Και την έθεσαν με το ίδιο τους το αίμα. Υπάρχει καλύτερη υπογραφή και μαρτυρία;

Βέβαια κάποιος ίσως ρωτήσει: μα καλά, τι ομολόγησαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι; Ποια ήταν αυτή η ομολογία η τόσο σημαντική; Την απάντηση μας την δίδει ο ίδιος ο Κύριος στην συνέχεια του κειμένου: «ίνα γνώτε και πιστεύσητε και συνήτε ότι εγώ ειμί. Έμπροσθεν μου ουκ εγένετο άλλος Θεός και μετ’ εμέ ουκ έσται. Εγώ ο Θεός και ουκ έστι πάρεξ εμού ο σώζων…». Και η νεοελληνική απόδοση: «… για να γνωρίσετε και να πιστεύσετε και να καταλάβετε ότι εγώ είμαι ο Θεός. Πριν από μένα δεν υπήρξε άλλος Θεός και ύστερα από μένα δεν θα υπάρξει. Εγώ είμαι ο Θεός και δεν υπάρχει άλλος που να σώζει εκτός από μένα…». Αυτή ακριβώς ήταν η μαρτυρία! Όμως για να δηλώσουν αυτό το γεγονός τόσο ευθαρσώς και μάλιστα θυσιάζοντας την ζωή τους, προηγουμένως ζούσαν αυτή την μία και μοναδική αλήθεια. Διότι όποιος ζει αυτό που πιστεύει είναι έτοιμος για τους μεγαλύτερους ηρωισμούς και τις μεγαλύτερες θυσίες. Δόξα τω Θεώ, η Αγία μας Εκκλησία έχει ήρωες και μάλιστα όχι έναν και δύο αλλά εκατομμύρια. Μάρτυρες τους οποίους τιμούμε πρεπόντως, «εν συγγραφαίς, εν νοήμασι, εν εικονίσμασι, εν ύμνοις…». Και τιμώντας τους αγίους μάρτυρες λατρεύουμε και δοξολογούμε το όνομα του Αγίου Τριαδικού Θεού. Και εκλεκτά μέλη της χορείας των Αγίων Μαρτύρων είναι οι σήμερα εορταζόμενοι Άγιος Ακίνδυνος και οι συν αυτώ, οι οποίοι μαρτύρησαν στην μακρινή Περσία σε έναν από τους μεγαλύτερους και σκληρότερους διωγμούς που έχει γνωρίσει η Εκκλησία και τον οποίο εξαπέλυσε ο βασιλιάς Σαβώρ ο Β΄ περί το 360 μ.Χ. και κατά τον οποίο ανεδείχθη πλήθος μέγα μαρτύρων και ομολογητών όπως οι αύριο εορταζόμενοι Άγιοι Ακεψιμάς, Αειθαλάς και Ιωσήφ, ο Άγιος Ιάκωβος και ο Άγιος Αναστάσιος οι Πέρσες, η Αγία Ία και τόσοι άλλοι.

Σεβασμιώτατε Πάτερ και Δέσποτα,

Τιμώντας τους σήμερα εορταζομένους Άγιους μάρτυρες, τιμούμε στα σεπτά πρόσωπά τους την μαρτυρία του ονόματος του Κυρίου Ιησού Χριστού. Τιμούμε την υπακοή, την πίστη, την θέληση, την ομολογία, το μαρτύριο. Βέβαια η μαρτυρία αυτή δεν δίδεται μόνο με αίμα αλλά είναι μία καθημερινή και συνεχής πράξη, μία πράξη βαθύτατου βιώματος. Και στην εποχή μας δεν μας ζητάται η αιματηρή θυσία, όμως ο καθένας στην έπαλξη που τον έχει θέσει ο Κύριος οφείλει με όλο του το «είναι» να ομολογεί συνεχώς το Πανάγιο όνομά του. «Χριστιανός ειμί»! Και η παρουσία μας σήμερα εδώ σκοπό έχει εκτός της λατρείας του τριαδικού Θεού, να τιμηθεί στο πρόσωπο του εορτάζοντος και άγοντος τα ονομαστήριά του Γ.Α.Ε. πατρός Ακινδύνου Δαρδανού, ο πλέον στενός και πολύτιμος συνεργάτης σας, αυτός ο οποίος σηκώνει τον Σταυρό της διακονίας της διοίκησης της Μητροπόλεως και ο οποίος εν υπακοή και με πολύ σεβασμό στο πρόσωπο σας δίδει την δική του μαρτυρία καθημερινά στην έδρα της Μητροπόλεως μας την Ύδρα. Εκ βάθους καρδίας, διερμηνεύοντας και τα δικά σας πατρικά αισθήματα, του ευχόμεθα κλήρος και λαός , να συνεχίσει επί πολλά έτη να διάγει ακίνδυνα και ανεμπόδιστα τον ιερατικό του βίο, να χαίρεται αφθόνως την πατρική σας αγάπη, καθώς και της καλής του οικογενείας και του πιστού λαού και τέλος πηγαία να είναι σ’ αυτόν η ελπίδα της Αναστάσεως και της αιωνίου ζωής. Αμήν. Γένοιτο.”

Akin_02 Akin_03

Δεν υπάρχουν σχόλια: