Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2010

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ  ΜΗΝΥΜΑ

«...αυτός πανάγαθε Δέσποτα, την είσοδον ταύτην

τη θεία σου χάριτι ευλόγησον...»

         Π ρ ο σ φ ι λ έ σ τ α τ α  τ έ κ ν α  ε ν  Κ υ ρ ί ω  ,

Πρωτοχρονιά σήμερα και υποδεχόμαστε το νέο χρόνο με χρηστές ελπίδες, προσδοκίες, ευχές και δώρα. Η πρωτοχρονιά μας βρίσκει άλλους μεν με κοσμική διάθεση, άλλους δε σε φιλοσοφικό στοχασμό. Κάθε πρώτη του έτους μας φέρνει αντιμέτωπους με τα άλυτα προβλήματά μας, με τις άγνωστες προοπτικές της ζωής μας. Ανεργία για τους νέους, οικονομική κρίση, πόλεμοι για τα συμφέροντα των μεγάλων, τρομοκρατικές απειλές, διακρίσεις σε βάρος των μικρών, διαφθορά, ξεπεσμός του ήθους, υποκρισία και ανασφάλεια, υπονόμευση των θεσμών. Η πατρίδα μας βρίσκεται στο επίκεντρο των περισσοτέρων από τα προβλήματα αυτά.

Όμως σε εμάς τους πιστούς χριστιανούς δεν κυριαρχεί η απελπισία, αλλά η ελπίδα διότι ζούμε στο λεγόμενο «πνευματικό χρόνο» ή τον «σταυρικό χρόνο», αφού σε κάθε παρόν ζούμε τα γεγονότα της Θείας Οικονομίας. Μέσα στην Εκκλησία, στο κάθε παρόν, ζούμε τα Δεσποτικά γεγονότα του παρελθόντος και ταυτόχρονα ζούμε τας μυστικάς εναυγάσεις των εσχάτων. Έτσι υπερβαίνουμε εν Χριστώ τον χρόνο, τη φθορά και την φθαρτότητα.

Αυτή η ενοποίηση εν Χριστώ του χρόνου, αλλά και η υπέρβαση του θανάτου, γίνεται αισθητή μέσα στην Λειτουργική Σύναξη. Το «σήμερον» που ακούμε στην λατρεία π.χ. «σήμερον γεννάται εκ Παρθένου» ή «σήμερον άπασα η κτίσις λαμπαδοφεγγεί» δείχνει την ενοποίηση του χρόνου. Έχουμε λοιπόν τη δυνατότητα και μέσα από τη λατρεία, κυρίως δε μέσα από το Μυστήριο της Θ. Ευχαριστίας, να βιώσουμε τον λειτουργικό χρόνο και να γίνουμε διά της προσευχής μέτοχοι των ουρανίων αγαθών και της παρουσίας του αιωνίου Θεού στη ζωή μας.

Τίθεται το ερώτημα· Μπορούμε να ελπίζουμε σε μια καλύτερη κοινωνία; Υπάρχει ελπίδα ανάκαμψης; Ναί! Εάν εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών την αφήσουμε στην πρόνοια του Θεού. Πέρα από τον βιολογικό, κοσμολογικό και ψυχολογικό χρόνο, υπάρχει όπως αναφέραμε παραπάνω, ο «πνευματικός χρόνος». Ο σύγχρονος κόσμος οργανώνεται πολιτικά και κοινωνικά χωρίς Θεό και χωρίς Εκκλησία. Εμείς όμως, ως πιστοί χριστιανοί, στην αρχή του νέου χρόνου «ου παυόμεθα προσευχόμενοι και αιτούμενοι·» (Κολ.1,9), όπως γράφει ο Απ. Παύλος στους Κολοσσαείς. Είναι γεγονός ότι δεν μπορούμε να στηριχθούμε μόνο στις δικές μας δυνάμεις, αλλά τα πάντα θα κατορθώσουμε όταν «εν παντί τη προσευχή και τη δεήσει» (Φιλ. 4,6) γνωρίζουμε τα αιτήματά μας στο Θεό. Ο νέος χρόνος που ήδη ανέτειλε, απαιτεί από όλους μας θυσίες, αγώνες. Και τα αγωνίσματα θα γίνουν πιο εύκολα μόνο με όπλο την προσευχή.

Η Νέα εποχή, απειλεί ανοικτά πλέον τις ευρωπαϊκές κοινωνίες με «αποχριστιανισμό». Δεν είναι παράδοξο. Η Ευρώπη έστρεψε τα νώτα στον Χριστό, κάποτε Τον έδιωξε, όπως εύστοχα παρατηρούν ο Ντοστογιέφσκι στον Μεγάλο Ιεροεξεταστή και ο άγιος Νικόλαος επίσκοπος Ζίτσης.

Εμείς οι Ορθόδοξοι οφείλουμε, εδώ και τώρα, να εκδηλώσουμε το χάρισμα και την αποστολή μας να διακηρύξουμε στους λαούς της Ευρώπης, ότι εάν υπάρχει κάτι που μπορεί να σώση την Ευρώπη σε αυτή τη κρίσιμη φάση της ιστορίας της, είναι η Ορθοδοξία με την πλούσια πνευματικότητά της. Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας, κατέχει το πλήρωμα της αληθείας και απευθύνεται στο σύνολο των ανθρώπων, στα «πέρατα της γης». Αγκαλιάζει όλο το χρόνο, αφού οι επαγγελίες της φθάνουν μέχρι «της συντελείας του αιώνος». Η δύναμή της είναι μεταμορφωτική. Γι’ αυτό εάν βιώσουμε «προσευχητικά» το νέο χρόνο θα μεταμορφωθούμε και θα μπορέσουμε να μεταμορφώσουμε και τις κοινωνίες μας, από το τώρα σε βασιλεία του Θεού.

Η αλλαγή του χρόνου είναι μια κοσμική, επιστημονική διαδικασία, όμως η προσωπική μας μεταμόρφωση εντάσσεται μέσα στον ατελεύτητο πνευματικό χρόνο.

Ευχόμεθα  το νέον έτος να είναι αίσιον και ευτυχές, αλλά δεν είναι ο χρόνος και τα πράγματα που μας κάνουν ευτυχείς, μα είμαστε εμείς που αξιοποιούμε τον χρόνο στο να γίνουμε καλύτεροι από χθες, που φτιάχνουμε τα πράγματα και βρίσκουμε το δρόμο της σωτηρίας μας μέσα στην εκτέλεση κάθε φορά του χρέους μας και στη βελτίωση του εαυτού μας · και αυτό γίνεται με την μηδέποτε παλαιουμένην μυστικήν και ανακαινιστικήν  δύναμιν της μετανοίας. 

Από καρδίας εύχομαι πατρικώς χρόνια πολλά, άγια, σωτήρια!  Ευλογημένο, προσευχητικό και δημιουργικό το νέος έτος 2010 από Γεννήσεως Ιησού Χριστού. 

                                                 Με εόρτιες πατρικές ευχές

                                               Ο   Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Ι Τ Η Σ

                            +  Ο Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης Ε Φ Ρ Α Ι Μ

Δεν υπάρχουν σχόλια: